Luźne przemyślenia prawnika - część 14 - Za co płacisz prawnikowi i czego nie da ci AI

W weekend uświadomiłem sobie dwie rzeczy:

1) już w 2023 r, pisałem o Legal Design i prostym języku (nie używając tych pojęć) w poście "Luźne przemyślenia prawnika - część 13 - prostota vs Bizancjum"

2) stworzyłem całkiem fajny cykl o byciu prawnikiem, a potem zostawiłem go na 3 lata - polecam "Luźnym okiem prawnika - część 12 - skąd idą i dokąd zdążam? ". I teraz tak czytam po 3 latach i stwierdzam, że jestem ofiarą własnego sukcesu. Bo dostaję kolejne zadania, a ponieważ daję radę to dostaję kolejne. Jednocześnie cały czas napędza mnie ciekawość, żądza działania i sprawdzania się. 

 

No ale czas napisać kolejny odcinek cyklu. Tym razem "Za co płacisz prawnikowi i czego nie da ci AI". 

 Za co płacisz prawnikowi?

Najpierw dwie krótkie odpowiedzi:

1) za pomoc prawną,

2) za zmniejszenie ryzyk.

A tak w 10 punktach to płacisz m.in. za:

1) udzielanie porad i konsultacji prawnych,

2) sporządzanie opinii prawnych,

3) sporządzanie lub opiniowanie projektów pism, uchwał itp. 

4) opracowywanie i negocjowanie umów,

5) reprezentacja przed sądami powszechnymi, administracyjnymi i organami (pełnomocnik/obrońca), w tym sporządzanie i podpisywanie pism procesowych oraz prowadzenie czynności procesowych w toku sprawy,

6) stała obsługa prawna podmiotów i instytucji, 

7) pświadczanie odpisów dokumentów za zgodność z oryginałem,

8) szkolenia, 

9) mediacje 

10) negocjacje 

 

A ile kosztuje pomoc prawną?

Hmmm, różnie. Opowiem Ci dwie historie.

 

Ostatnio zadzwonił do mnie telefon. Średniej wielkości firma z Warszawy (ale z raz czy dwa miałem podobne rozmowy z firmami z miast powiatowych), że potrzebuje audytu systemu ochrony danych osobowych. Krótki wywiad by ocenić zakres prac (i OSINT) i podałem swoje wynagrodzenie oraz jak widzę wykonanie zlecenia - w sumie kilkanaście tysięcy plus VAT. Na co usłyszałem, że takie stawki to wołają od nich kancelarie Warszawskie a ja jestem z Łodzi. Do tego nie jestem dużą kancelarią. Spokojnie odpowiedziałem, że w sumie ma Pani rację i zmieniam wycenę na dwadzieścia parę tysięcy plus VAT bo:

a) muszę dojechać na dwudniowy audyt do Państwa i gdzie się przespać. Dziękuję za przypomnienie, że mam świadczyć usługi na miejscu i poza Łodzią,

b) jestem widocznie lepszy niż duże kancelarie Warszawskie, skoro do mnie Państwo dzwonią, a za jakoś się płaci.

Pani się rozłączyła bez słowa.

Na szczęście już od paru lat nie muszę obsługiwać buraków. Wyrobiłem sobie markę i renomę, więc na brak ciekawych lub dobrze płatnych zleceń nie narzekam (najchętniej biorę i ciekawe i dobrze płatne). Do tego mam paru klientów wiernych mi od dekady, którym zawsze mogę.

Inna historia - dzwoni klient i pyta ile kosztuje wdrożenie systemu ochrony danych osobowych. Parę pytań i podaję kwotę (10 000 + VAT). Na co słyszę, że radca od nich dał im ofertę, że sprzeda im dokumentację za 5000 zł. Życzyłem powodzenia dodając, że ja pomagam wdrożyć system a nie sprzedaję dokumentacji. I jak klient będzie gotowy do wdrożenia systemu to zapraszam ponownie.

Parę rzeczy jednak niepokoi mnie na rynku prawnym (i nie jest to AI).

Po pierwsze nieuczciwa i niezgodna z prawem konkurencja polegająca na świadczeniu pomocy prawnej przez spółki z o.o. lub spółki akcyjne (bywa że zakładane przez radców prawnych lub adwokatów co stanowi naruszenie ustaw o naszych zawodach).  Często z naruszeniem praw konsumentów i konkurenci. 

Po drugie zdarzająca się rywalizacja ceną a nie jakością wśród prawników. 

Po trzecie branie się przez moich kolegów i koleżanki za sprawy w których brak im doświadczenia. Naprawdę jak ktoś zna się na RODO (nawet ma doktorat lub profesora z tego) to nie znaczy np. że zna się też na sygnalistach.

A potem słyszę lub czytam np. że pracownik zgłaszający korupcję nie jest sygnalistą jeżeli dokonał w dobrej wierze, w związku ze swą pracą, zgłoszenia w sposób nie przewidziany w wewnętrznej procedurze przyjmowania zgłoszeń wewnętrznych, np. wysłał list lub emaila do oficera Compliance zamiast skorzystać z dedykowanej aplikacji do zgłoszeń. A uzasadnienie jest takie, że nie jest sygnalistą mimo spełnienia przesłanek ustawowych bo "nie zgłosił kanałem przewidzianym w procedurze".

Serio?

A jak nie ma procedury i sygnalista dokona zgłoszenia np. korupcji to co nie jest sygnalistą.

Ja mam zasadę nie znam się to nie przyjmuję zlecenia ale polecam eksperta (o ile znam). Nie znam się praktycznie i teoretycznie na zagadnieniu - to z tego nie szkolę ani nie mówię o tym na konferencjach.

Niestety nie wszyscy tak mają.

Ale co ci da prawnik a nie da AI?

Radca prawny i adwokat mają OC i ponoszą odpowiedzialność. A AI nie.

Radca prawny i adwokat są w stanie zrozumieć kontekst, zwrócić uwagę na ryzyka lub skutki o których AI nigdy ci nie powie.

Z radcą prawnym i adwokatem możesz porozmawiać a z AI nie.

Radca prawna i adwokat mogą cię reprezentować w sądzie, w tym realnie uczestniczyć w rozprawie i reagować na dynamiczny przebieg posiedzeń, a AI nie.

Radca prawna i adwokat mają tajemnicę zawodową, a AI nie.

Radca prawna i adwokat są w stanie opracować kompleksową strategię procesową i ocenić wiarygodność dowodów/świadków, a AI nie.

Radca prawna i adwokat są w stanie prowadzić negocjacje i mediacje wymagające umiejętności interpersonalnych, a AI nie.

Radca prawna i adwokat  mają dostęp do akt sprawy oraz mogą dokonywać czynności zastrzeżonych dla pełnomocników zawodowych.

Radca prawna i adwokat bywają kreatywni, a AI nie.

 

Temat AI będę kontynuował. 

Niech moc sprawiedliwości i prawa będzie z wami.

Recenzja książki Tomasza Karwatka "The Five Pierwsze pięć lat prowadzenia firmy"

W dniu 10 grudnia 2025 r., za namową przyjaciela zacząłem oglądać streaming z premiery książki Tomasza Karwatka "The Five Pierwsze pięć lat prowadzenia firmy". On trwał ponad 9 godzin. Zwykle po godzinie lub dwóch streamingu mam dosyć i zajmuję się czymś innym. Tym razem siedziałem twardo i oglądałem do końca. Szacun. Choć wątpię bym drugi raz to oglądał

Dobra jedziemy z recenzją książki Tomasza Karwatka "The Five Pierwsze pięć lat prowadzenia firmy". 

Najpierw test śpiocha. Widać, że autor rozwijał się pisarsko w trakcie pisania (niewielkie fragmenty pisał jego brat), momentami mam wrażenie pomagał mu AI i nie pisał jej chronologicznie po kolei rozdziałami. Są fragmenty, od których nie mogłem się oderwać i było parę momentów gdy zaczynałem zapadać w drzemkę. W sumie nie było źle. Czytało się nieźle. Z testu śpiocha 4.

Dla kogo ta książka? Hmmm, po pierwsze to książka dla ludzi chcących otworzyć własny biznes (samodzielnie lub z kimś). Po drugie dla ludzi prowadzących biznes, którym brak doświadczenia. Doświadczeni menadżerowie jednak też znajdą dla siebie parę perełek lub inspiracji. 

Książka ma pięć rozdziałów:

1) ROZDZIAŁ 1. PRZEDSIĘBIORCZOŚĆ

2) ROZDZIAŁ 2. ZAKŁADANIE FIRMY

3) ROZDZIAŁ 3. ROZWIJANIE FIRMY

4) ROZDZIAŁ 4. TRUDNE CHWILE

5) ROZDZIAŁ 5. SUKCES I CO DALEJ

Takie podstawy podstaw ale większość zwykłych ludzi nie ma o tym pojęcia. 

 

W tym miejscu mam dwie uwagi.

Primo autor pisze na podstawie swojej branży programistyczno-informatycznej. Więc nie wszystko pasuje do innych branż.

Secundo widać, że autor przeszedł drogę od ucznia do doświadczonego menadżera i mentora o wyjątkowo wysokiej świadomości (jak na Polskę) czym jest Kultura, Etyka i zasady. Szacun.  W sumie to w pewnym momencie postawiłem sobie pytanie jakby to było pracować dla autora lub otworzyć z nim biznes. I miałem zgryz - z jednej strony mamy podobnie wysokie poczucie ważności Etyki, zasad, uczciwości i Kultury organizacyjnej oraz odpowiedzialności. Z drugiej strony mam chyba mniejszy apetyt na ryzyko i bardziej cenię balans w życiu.  

Dobra koniec dygresji, za merytorykę stawiam jej mocne 5 +.

W sumie książkę oceniam na 5 + (ten plus na zachętę)

Czy czytać?

CZYTAĆ

Czy warto kupić? Według mnie jeśli chcesz otworzyć biznes zwłaszcza w branży programistyczno-informatycznej to powinieneś obowiązkowo przeczytać a i obejrzeć nagranie LINK Jeżeli działasz w innej branży to książkę polecam ale obowiązku nie ma.

Ps Autor opisuje swą drogę. I pięknie widać jak dzięki szczęściu (np, brat) odniósł sukces i to parokrotnie. Jednocześnie widać jak dzięki uczeniu się, pracowitości, uporowi itd. nie zmarnował szczęścia, które parę razy się do niego uśmiechnęło. 

Plusy i minusy Federacji Europejskiej - czyli o co toczy się gra

Po pierwsze musimy zrozumieć, że Świat się zmienił i zmienia się coraz szybciej. Kończy się stulecie gdy Światem rządziły wartości, prawa i współpraca, co przyniosło USA niebywały rozwój, dobrobyt oraz pozycję Supermocarstwa. 

Według Rosji, Chin czy Trumpa oraz skrajnej prawicy, Światem powinna rządzić tylko siła i egoizm. Każdy dba tylko o siebie, a słabi mogą tylko płakać.

Taka wizja Świata najpierw doprowadziła do rozbiorów Polski, a potem PRL gdy byliśmy wasalem Kremla.

Dlatego wolę gdy Światem rządzą wartości i prawa. 

Po drugie dla Trumpa to UE jest największym zagrożeniem - raz że jest silniejsza gospodarczo i Społecznie a dwa jest ostatnią ostoją Praw i Wolności oraz zasad. Jednocześnie Rosja chce podbić całą Europę by pozostać Mocarstwem a Chiny rywalizują z Europą w Afryce, Azji i Ameryce południowej. Dlatego Trump i skrajna prawica, Rosja i Chiny chcą rozbić UE. Wiedzą bowiem, że Zjednoczona Europa to Mocarstwo z potencjałem na Supermocarstwo. Natomiast podzielona Europa to tylko 27 łatwych łupów..

Po trzecie musimy zrozumieć, że sojusze są tak silne jak interesy i relacje. Wyobraźmy sobie dwa scenariusze gdy mamy Federację Europejską i jej nie mamy (lub Polska jest poza Federacją Europejską).

Pierwszy - Rosja atakuje kinetycznie Polskę.

A) Polska jest częścią Federacji Europejskiej to z automatu oznacza że Rosja zaatakowała całą Europę. Z automatów armia Unijna ruszy bronić granicy unijnej (czyli i Polskiej) całą swą mocą i potęgą. W końcu każda Federacja się broni przed atakiem. Od razu i z automatu obok Polaków staną Niemcy, Francuzi itd. Ponad 100 brygad, a nie dwadzieścia parę, kilkaset samolotów, a nie kilkadziesiąt, potencjał kilkaset milionów ludzi a nie 38 mln. itd. 

B) Polska jest poza Federacją Europejską lub jej nie ma. No cóż artykuł 5 NATO mówi o pomocy. Nie mówi jakiej. Najprawdopodobniej skończy się scenariuszem Ukraińskim. Czyli Niemcy i Francuzi będą nam wysyłać sprzęt i amunicję, udzielą schronienia naszym kobietom i dzieciom. Ale swoich wojsk nie wyślą. Zwłaszcza jeżeli w Polsce będzie rządziła znów opcja jawnie antyniemiecka. Wszyscy będą nas wspierać licząc że jak w 1920 jakimś cudem pokonamy sami Rosję (choć w 1920 obok nas z Rosją walczyli Ukraińcy, a Francja pomogła wysyłając całą Błękitną Armię wraz ze sprzętem. 

A w najgorszym razie kupimy reszcie Europie czas i wykrwawimy Rosję jak Ukraina. Tyle, że Ukraina ma większą armię od nas i są bardziej zahartowani. A Rosjanie będą mocniejsi o zasoby zajętej Ukrainy.

Drugi scenariusz - zaczyna się koncert Mocarstw na całego.

A) jesteśmy poza Federacją Europejską lub nie powstała. No cóż Polska jest w Rosyjskiej strefie wpływu. Chyba nie muszę co to oznacza. Jesteśmy tylko przedmiotem i łupem w grze Mocarstw (Chiny, USA, Rosja i regionalne Indie, Turcja i Japonia) a każde będzie starało zagarnąć swój kawałek Europy.

B) jesteśmy częścią Federacji Europejskiej, Rzeczpospolitej Narodów Europy. Dzięki naszej dynamice, osiągnięciom po 1989 r. będziemy w Centrum decyzyjnym federacji (chyba że znowu do władzy się dorwie skrajna prawica, wtedy wylądujemy poza Federacją). Federacja Europy ma szansę stworzyć Supermocarstwa jeżeli zbuduje partnerskie relacje z krajami Afryki, krajami Ameryki Południowej, Indiami, Koreą, Japonią i innymi krajami Azji oraz Oceanii oraz Kanadą.

Historia Polski uczy, że budowa Unii tworzy z nas Mocarstwo (np. Unia Lubelska) a za odrzucenie stworzenia lub rozbudowy Unii Historia karze nas pozbawieniem Niepodległości na długie dekady.

Ja chcę silnej i bogatej Polski w silnej i bogatej Rzeczpospolitej Narodów Europy - Federacji Europejskiej. Polski współtworzącej Mocarstwu a potem Supermocarstwo o ile nie zabraknie nam odwagi, śmiałości i mądrości.

Alternatywa to kolejny raz wpadnięcie pod but Moskali. 

Albo albo. 

Obyśmy wybrali mądrze, oby nie zabrakło nam odwagi i śmiałości by zmienić los nas i Polski. 

 

Historia nauczycielem życia - czeka uczy nas historia XX wieku i czemu przegrywamy wojnę kognitywną z Rosją choć nie musimy

Historia jest nauczycielem życia.

Ale trzeba ją znać i rozumieć.

W latach 30 XX wieku były trzy Państwa w Europie mające imperialistyczne zapędy.

1) Włochy - realizujące je w Afryce, ale gdy zadarły tam z Anglią oraz próbowały zaszaleć na Bałkanach to Niemcy musieli im ratować skórę,

2) Niemcy,

3) Rosja.

Z tych wszystkich Państw imperialne zapędy ma nadal tylko Rosja.

Niemcy raz że przeszły przemiany Kulturowe, m.in. uznając swe winy z czasów Hitleryzmu a dwa zostały spętane poprzez UE. Zresztą po to promuję ideę armii unijnej. Bo z jednej strony potrzebujemy silnej armii niemieckiej by powstrzymać Rosję, a z drugiej nikt nie chce by jak wygra AfD (skrajna prawica i neofaszyści finansowani przez Kreml) byśmy mieli za plecami silną armię niemieckiej w rękach neofaszystów kontrolowanych przez Kreml. Armia unijna pozwoli nam bezpiecznie i pod kontrolą wykorzystać armię niemiecką (w ramach armii unijnej) do powstrzymania Rosji.

W tym miejscu warto sobie zadać pytanie czy Hitlera można było powstrzymać przed 1939 r.

Odpowiedź brzmi tak.

Pierwszy moment to było zajęcie Austrii w 1938.

Drugi moment zajęcie Czechosłowacji w 1938 r. 

Te dwie łatwe agresje ośmieliły Hitlera do ataku na Polskę a potem Francję.

Uważam, że w 1938 zamiast i boku Hitlera zajmować Zaolzie, należało ogłosić mobilizację i zaproponować Czechosłowacji twardy sojusz. My staniemy i ich boku a Czechosłowacja w zamian dostarczy nam czołgi i sprzęt zmotoryzowany oraz silniki do myśliwca Wilk. 

Razem moglibyśmy pokonać lub odstraszyć Hitlera w 1938 r. a potem pokonać lub zatrzymać Rosję.

Nauka jest taka, że Dyktatura, który chce podbić Europę trzeba powstrzymać zbrojnie trzeba powstrzymać jak najszybciej. Zanim urośnie w siłę wchłaniając kolejne ofiary.

Dziś Rosja po raz kolejny chce podbić całą Europę by pozostać Imperium. Inaczej upadnie pod ciężarem własnej korupcji.

Nie zareagowaliśmy jako NATO i UE odpowiednio w Gruzji w 2008 r. (choć śp. Prezydent Kaczyński rozumiał sytuację). Nie zareagowaliśmy jako NATO i UE odpowiednio mocno w 2014 r. w Ukrainie gdy Rosja zajmowała Krym - choć Polski rząd załatwił Rosji sankcje unijne.

Teraz Rosja próbuje podporządkować sobie Ukrainę (podporządkować a nie podbić i okupawać). Po to by wykorzystać jej potencjał do kolejnych podbojów.

Eksperci są zgodni, że:

1) najlepiej powstrzymać Rosję na linii Dniepru 

2) potem spróbować na naszej granicy, a w ostateczności na linii Wisły (choć będzie to o wiele trudniejsze

3) potem na linii Odry.

4) po podporządkowaniu Ukrainy, Polski i Niemiec reszta Europy z Rosją nie będzie miała szans i upadnie.

Jednocześnie Rosja wie, że:

1) samotne Państwo, do tego w chaosie i podzielone oraz bez woli walki może podbić szybko i łatwo.

2) Państwo mające sojuszników i Zjednoczone wokół rządu oraz z wolą walki trzeba mozolnie łamać przez lata ponosząc straty.

Dlatego Rosja prowadzi z Europą i Polską wojnę kognitywną wykorzystując dezinformację, propagandę, zamachy itd 

I na razie tą wojnę przegrywamy.

Nawet nie osiągnęliśmy rubieży - trzeba wysłać wojsko na Ukrainę by zatrzymać Rosję na linii Dniepru - wygrywa hasło to nie nasza wojna po co umierać za Kijów (kiedyś było po co umierać za Gdańsk).

Już upadają linie obronne:

1) trzeba wspomagać Ukrainę w walce z Rosją i pomagać uchodźcom Ukraińskim,

2) Niemcy i reszta państw UE to nasi sojusznicy a nie wrogowie, 

3) Rosja znowu nam zagraża i trzeba się zmobilizować w walce z nią ,

(nie dziwi was że są marsze antyukraińskie i antyniemieckie w Polsce a nie ma antyrosyjskich)

4) brak jest konsensu wszystkich partii by powstrzymać Rosję. O ile jeszcze poprzednia opozycja wspierała rząd w walce z Rosją i przygotowaniami, to obecnie PiS jako opozycja sabotuje Państwo Polskie i rząd na potęgę. Do tego PiS powtarza dezinformację Kremla i realizuje jego cele (dzieląc Społeczeństwo i szerząc chaos). Są też na skrajnej prawicy partie jasno prorosyjskie.

Na szczęście jeszcze nie mocno trzyma się rubież 

1) nie wychodzimy z UE,

2) nie poddamy się Rosji.

Jeszcze

 

W 1920 pokonaliśmy Bolszewików i uratowaliśmy Europę przed Rosyjskim mirem. Ale zabrakło nam sił by uratować Ukrainę.

Po II WŚ cudem Europa Zachodnia się uratowała, ale my wpadliśmy na w sumie 60 lat pod but Moskali. 

Dziś albo znowu uratujemy Europę i siebie, a jak Bóg da to i Ukraińców albo Rosja zajmie całą Europę. Tym samym skończy się złota era w historii Polski (trwająca od 1989 r.) i zaczną się kolejne wieki ciemne jak po rozbiorach Polski.

 

Kluczem jest UE. Musimy ją przekształcić w Federację, Rzeczpospolitą Narodów Europy i poprowadzić do hegemonii na Świecie. 

Mam sen, że Polska znowu jest Wielka. Czas go zrealizować. 

Czas pokazać Rosji, Chinom i USA, że Europa jest Zjednoczona i Wielka.

Ameryka Południowa, Kanada, Afryka, kraje Azji i Oceanii  oraz Australia czekają by ktoś przejął rolę supermocarstwa po USA i stworzył Świat oparty na wartościach i współpracy a nie sile i strefach wpływów.

Marzenia?

Tak

Tak, jak marzeniem była niepodległa Polska po rozbiorach, obalenie  komunizmu w PRL, Unia Europejska i Europa bez wojny, czy Polska w UE i NATO.

Historia uczy, że to on nas zależy.

Czy ulegniemy dezinformacji Kremla czy też pokonamy Rosję.  

11 listopada - Dzień Niepodległości - czym jest patriotyzm

11 listopada - Dzień Niepodległości - dlaczego akurat ten dzień a nie inny z 1918 r.? Lub w ogóle inna data? Datę 11 listopada wybrał Piłsudski by utrwalić swą opowieść o odzyskaniu Niepodległości. Data została zmieniona za PRL, a potem przywrócona już na czystej kontrze do PRL i mitologizacji II RP.

Dziś tzw. Marszem Niepodległości próbuje go zawłaszczyć skrajna prawica, nieświadoma (bo nie zna historii Polski) że za II RP prawica protestowała przeciwko tej dacie. 

Niestety zamiast łączyć Polaków i różne tradycje (lewicowe, centrowe, prawicowe, liberalne, konserwatywne i socjalistyczne (przypominam że Piłsudski był w 1918 r. socjalistą)) to Święto też jest wykorzystywane by dzielić.

Natomiast ja chciałbym wrócić do tego czym jest patriotyzm. Napisałem już o tym parę tekstów:

1) Patriotyzm vs Nacjonalizm, czyli dobro vs zło 

2) Patriotyzm i Solidarność 

3) Czy biznes powinien być apolityczny? A kadra zarządzająca? A compliance? 

4) Historia a polityka historyczna 

5) Dezinformacja Kremla jak ją rozpoznać 

6) Przedmurze Europy - chwała okupiona krwią, czyli o czym dziś zapomniało wielu Polaków

 

Osobiście uważam się za patriotę:

1) lokalnego - nie ma lepszego miasta w Polsce niż Łódź. W Łodzi się urodziłem, uczyłem, pracuję i chciałbym spędzić emeryturę (o ile przejdę na nią),

2) krajowego - uważam Polskę za najlepsze miejsce do życia. Kraj warty tego by dla niego żyć i walczyć,

3) Europejskiego - w czasach Rzeczpospolitej Obojga Narodów (a tak naprawdę trojga) Polacy wiedzieli, że bycie patriotą lokalnym, krajowym i unijnym się nie wyklucza a te patriotyzmy się wzbogacają. Kiedyś dzięki Unii Polacy stworzyli Mocarstwo. Dziś będąc w UE i nadając jej ton znowu możemy być częścią Mocarstwa i uniknąć losu ofiary Rosyjskiego żołdaka. Chcę by Polska była silna, bogata i bezpieczna. A tylko obecność Polski w silnej UE może to zapewnić.

 

Patriotyzm to nie marsze, obrażanie sąsiadów, machanie szabelką i przechwałki itd., ale realistyczna, wiarygodna i odpowiedzialna polityka. To dobre stosunki z sąsiadami, aby jako przyjaciele szybko pospieszyli Ci z pomocą. To umiar, rozsądek, przestrzeganie standardów, budowa wspólnoty, wzajemny szacunek i rozbudowa strefy publicznej i obywatelskiej a nie partyjnej. 

Patriotyzm to uczciwe płacenie podatków a nie kombinowanie jak podatków nie płacić.

Patriotyzm to stanie na straży Demokracji, Praworządności i podstawowych wartości.

Patriotyzm to zwalczanie dezinformacji Kremla i nazywanie jej po imieniu. 

Patriotyzm to wspieranie naszych sojuszników i partnerów (kraje UE i Ukrainę) oraz budowanie mostów, a nie ich burzenie.

Patriotyzm to walka z katastrofą klimatyczną, wspieranie niepełnosprawnych czy osoby z doświadczeniem drogi (imigrantów i uchodźców) 

Patriotyzm to odwaga by robić to co słuszne bo warto, nawet jak się nie opłaca. W tym głośno nazywać rzeczy po imieniu.

Patriotyzm to nietolerowanie korupcji, zawłaszczanie publicznych pieniędzy itd.

Patriotyzm to brak tolerancji dla zła, w tym neonacjonalizmu i neofaszyzmu.

Patriotyzm to nie tylko duma z Polski ale i wstyd za haniebne czyny z naszej przeszłości. Jak mówił śp.  prof. Karol Modzelewski: "Wstyd jest objawem uczuć patriotycznych. Jeśli uwiera mnie coś, co uczynili Polacy, to znaczy, że łączy mnie z nimi więź". Jeżeli ktoś zaprzecza błędom Polski lub niegodnym czynom innych Polaków nie jest prawdziwym Patriotą.

 

Dziś Ukraińscy patrioci przelewają krew i oddają życie by ocalić swą Ojczyznę. Wspieram ich, bo wiem, że jeżeli przegrają to my Polacy będziemy jako następni musieli przelewać krew i oddać swe życie by zatrzymać Rosjan. Jeżeli nam się nie uda to Rosjanie zgwałcą nasze kobiety, zamordują wielu z nas, okradną nas wszystkich a potem zamienią w janczarów i pognają na front by podbić naszymi rękami Europę.  Dziś jeszcze nie musimy umierać i zabijać za Polskę. Lecz już dziś musimy walczyć z dezinformacją Kremla i szykować się na wojnę. Bo tylko tak mamy szansę jej uniknąć.

 

Na zakończenie dwie myśli:

1) "Do zwycięstwa zła, wystarczy milczenie dobrych ludzi" - "parafrazując do rządów złych ludzi wystarczy milczenie dobrych ludzi i dobrych przedsiębiorstw"

2) "11 przykazanie - nie bądź obojętny" - to dotyczy ludzi ale też biznesu - biznes, jak ludzie nie może być obojętny i milczeć.

 

 

 

Recenzja książki "Systemy zarządzania zgodnością Compliance w praktyce" pod redakcją Bartosza Makowicza i Bartosza Jagura

 

Dziś recenzja książki pod redakcją  Bartosza Makowicza i Bartosza Jagura "Systemy zarządzania zgodnością Compliance w praktyce".

Ale najpierw drobna dygresja. Ponad 10 lat temu były trzy książki o Compliance po polsku:

1)   "Compliance w przedsiębiorstwie" z 2011 r. Bartosza Makowicza - RECENZJA 

2)  "Nadużycia w firmach Vademecum - zapobieganie i wykrywanie" Joseph T. Wells - RECENZJA

3)  „Jak kraść? Podręcznik złodzieja” - Kazimierza Turalińskiego - RECENZJA 

Niewątpliwie brakowało książek o Compliance,

W 2020 r. wyszła książka  "Systemy zarządzania zgodnością Compliance w praktyce". Pierwsze tak kompleksowe i praktyczne ujęcie tematyki Compliance. W sumie 19 współautorów, 15 rozdziałów. 

Dziś książek o Compliance jest kilkanaście pozycji (postaram się napisać recenzję większości z nich).

Dobra jedziemy z recenzją. Najpierw test śpiocha. Widać, że redaktorzy starali się ujednolicić stosowany język, natomiast po pierwsze nie do końca im się to udało, a po drugie widać maniery publicystów naukowych. Książka nie porywa. Na szczęście poza nielicznymi fragmentami też nie usypia. Te pięćset stron nie da się jednak przeczytać na raz. Z testu śpiocha 3+.

Dla kogo ta książka? Hmmm, pamiętam jak ta książka pojawiła się w 2020 r. i rozmawiałem o niej ze śp. Krzysztofem Krakiem. Powiedział on wtedy: "Instytut Compliance strzelił sobie w kolano - zamiast iść na kurs Approved Compliance Officer (ACO) można sobie kupić ich książkę i wszystkiego dowiedzieć się z niej.". W przypadku kursów stacjonarnych oprócz twardej wiedzy na wykładach bezcenna była wiedza z kuluarów i znajomości oraz relacje powstałe w ciągu 4 dni kursu. W przypadku kursów ACO online, na których brak wiedzy z kuluarów i w trakcie których nie wykuwają się relacje tak jak na kursach stacjonarnych, całkowicie zgadzam się ze śp. Krzysztofem. 

To książka dla osób wchodzących w zawód Compliance. Doświadczeni oficerowie Compliance mogą ją potraktować jako pewne przypomnienie podstaw. Warto jednak zauważyć, że książka ma 5 lat.  Nie ma już normy ISO 19600 (jest za to parę nowych), pojawiła się ustawa o ochronie sygnalistów i cały szereg nowych norm prawnych. Do tego nawet ochrona danych osobowych wygląda dziś ciut inaczej. Mimo tego książka się całkiem nieźle zestarzała. Nadal jest aktualna w jakiś 75%, a te pozostałe 25% pokazuje nam ewolucję Compliance.

Za merytorykę stawiam jej mocne 5 +.

W sumie książkę mimo upływu lat oceniam na 4 + (ten plus na zachętę)

A prywatnie mam kupionego ebooka i egzemplarz papierowy. Jeden egzemplarz papierowy też kupiłem dla moich ludzi z działu. To o czymś świadczy.

Czy czytać?

CZYTAĆ

 Niech moc Compliance będzie z wami. 

Czy warto kupić? Nie wiem, na rynku jest już kilka nowszych i bardziej aktualnych pozycji. Ale o nich napiszę w przyszłości. 

Przedmurze Europy - chwała okupiona krwią, czyli o czym dziś zapomniało wielu Polaków

Jesteśmy dumni z tego, że Polska była wielokrotnie przedmurzem Europy.

Ostatnio ocaliliśmy Europę po I WŚ zatrzymując rosyjskie hordy idące na podbój Europy.

Domagamy się za to chwały i wdzięczności Zachodu - bo ich ocaleliśmy.

Trochę zapominamy, że "Cud nad Wisłą" był wspólnym dziełem ma.in.:

1) Piłsudskiego (który był notabene socjalistą),

2) Polskich szyfrantów, którzy dostarczyli kluczowych informacji,

3) bohaterstwa Polskiego żołnierza,

4) bohaterstwa Ukraińskiego żołnierza, bo Ukraińcy walczyli wtedy u naszego boku (kto o tym pamięta),

5) Francji, bo wysłała do Polski Błękitną Armię Hallera z całym sprzętem, bronią i amunicją.

Pomogło też to, że Niemcy nie wykorzystali sytuacji i nie wbili nam noża w plecy (choć i nie za bardzo byli w stanie).

Niewątpliwie należy nam się wdzięczność Europy za to, że uniemożliwiliśmy podbój całej Europy przez Rosjan.

Dziś przedmurzem Europy są Ukraińcy. To Ukraińcy od ponad trzech lat powstrzymują Rosyjskie hordy przed mordowaniem, gwałtami i rabowaniem w Europie, zaczynając od Polski oraz pognaniem Polaków do mięsnych (samobójczych) szturmów na Niemcy, a potem resztę Europy. 

Dziś wdzięczność należy się Ukraińcom.

To, że wysyłamy sprzęt, uzbrojenie, pieniądze itd. na Ukrainę, że wspieramy Ukraińskich uchodźców itd., to całe wsparcie materialne i psychiczne Ukrainy w walce z Rosją robimy po to sami nie chcemy być na miejscu Ukrainy. Lepiej dla nas zatrzymać Rosjan nad Dnieprem niż nad Wisłą.

A zatrzymać Rosję musimy bo inaczej będziemy ginąć najpierw z ręki Rosjan, a potem gnani przez nich na resztę Europy.

Dziś zamiast żądać wdzięczności od Ukrainy powinniśmy być im wdzięczni. Dziś to Ukraińcy umierają za Wolność swoją i naszą.

Dziś są naszymi braćmi i siostrami. Dziś to Ukraina jest przedmurzem Europy.

Jednocześnie wbrew dezinformacji Kremla to pomoc uchodźcom z Ukrainy nic nas nie kosztuje a zarabiamy miliardy rocznie dzięki ich pracy.

Jednocześnie od ponad dekady prowadzimy wojnę z Rosją, będąc celem ich ataków hybrydowych. 

Główną bronią Rosji jest dezinformacja.

Już udało się Rosji lub są blisko 

1) podzielić Polaków,

2) wzmocnić partie skrajnej prawicy, które są gotowe wyprowadzić Polskę z UE, zniszczyć Demokrację i zbudować kleptokrację podległą Rosji. 

Mało brakowało a PiS w 2023 r. by wygrał, dokończył budować Kleptokrację i Dyktaturę oraz zrobił Polexit.

3) obudzić i wzmocnić nastroje antyukraińskie, antyniemieckie i antyunijne. Jednocześnie jakoś nie widząc by skrajna prawica widziała wroga w Rosji

4) popsuciu stosunków z naszymi sojusznikami i partnerami gospodarczymi - to znaczące że Prezydent PiS żąda reparacji od Niemiec (mimo że nie ma podstaw prawnych i jest to antyskuteczne), a nie żąda reparacji od Rosji.

Prezydent PiS blokuje pomoc dla Ukrainy, sabotuje wsparcie Ukrainy w walce z Rosją i szkodzi Polsce.

 

To znaczące, że:

a) skrajna prawica robi marsze antyniemieckie, antyukraińskie lub antyunijne, a nie antyrosyjskie.

b) skrajna prawica powtarza dezinformacje Kremla.

c) skrajna prawica próbuje tworzyć bojówki, podważa zaufanie do Polskiego rządu, wojska i naszych sojuszników w UE.

Może się okazać, że wygra PiS i Konfa. Wstrzyma pomoc dla Ukrainy. A gdy ta upadnie bez wsparcia, to skrajna prawica wywoła zamieszki w Polsce i bojówki (pod hasłem walki z Niemcami i zgniłym Zachodem) i Rosjanie wjadą do Warszawy bez oporu.

Wzmacniając dyktaturę skrajnej prawicy.

Sojusznicy będą się bali wejść by pomóc gdy w Polsce będzie trwał chaos i będą panować nastroje antyniemieckie i antyunijne.

Rosjanie pokonają nas dezinformacją.

Prowadzoną umiejętnie od ponad dekady a teraz bombardującej nas i dzięki swej piątek rosyjskiej kolumnie w postaci skrajnej prawicy.

 

Ale nadal możemy wygrać i pokonać Rosję. Trzeba jednak ustalić priorytety:

1) Ukraina nie może upaść, więc trzeba ją maksymalnie wspomagać, bo lepiej zatrzymać Rosję na linii Dniepru niż Wisły,

2) UE musimy być zjednoczona i Solidarna. Potrzebujemy armii unijnej.

A wszystko po to by Polska nie znalazła się po raz trzeci pod butem Rosji. 

 

Dezinformacja Kremla jak ją rozpoznać

Jak pisałem wcześniej Rosja zdecydowała się, że albo podbije zbrojnie Europę albo upadnie. Stosuje strategię Mongołów (kto pamięta, że Mongołowie podbili na parę wieków Ruś i dopiero Księstwo Moskiewskie ich pokonało, będąc jeszcze bardziej okrutne i bezwzględne). Dzieli i osłabia sąsiadów by ich podbić, a potem wykorzystuje ich do dalszych podbojów.

Rosja planuje najpierw podbić Ukrainę. Potem wykorzysta Ukraińców i ich zasoby by się wzmocnić i uderzyć na Polskę i kraje Nadbałtyckie. Potem wykorzysta zasoby Polski i uderzy na Niemcy (już propaganda Kremla urabia Polaków, że ich wrogiem są Niemcy i Bruksela). Jak w Układzie Warszawskim, Ruscy planują wykorzystać Polaków jako mięso armatnie by podbić Niemcy. A potem resztę Europy.

 

Na razie Ukraina się broni a Rosjanie próbują złamać jej wolę walki by się poddała i podporządkowała. Ale Ukraińcy wiedzą o co walczą, mają długą tradycję walki o niepodległość i cały czas otrzymują pomoc z Zachodu. To pozwala im trwać w oporze. 

 

Rosja zamierza zastosować doktrynę Gierasimowa. Tym razem bez wtopy jak w 2022 r. na Ukrainie (przystąpili do etapu 3) zanim skończyli 1) i 2)). Atak jest cztero-etapowy:

1) wywołanie podziałów i skłócenie z sojusznikami w UE (w Polsce już się udało dzięki skrajnej prawicy)

2) wywołanie zamieszek lub wojny domowej (w Polsce już powstają bojówki skrajnej prawicy, tzw. obrońcy granic)

3) wkroczenie wojsk Rosyjskich (sojusznicy reagują z opóźnieniem bo w kraju trwa wojna domowa a cel agresji jest skłócony z sąsiadami),

4) zamontowanie skrajnej prawicy u władzy, która ślepo wykonuje rozkazy Ruskich (jak Łukaszenko na Białorusi).

 

Głównym narzędziem na etapie 1 i 2 jest dezinformacja Kremla. Ma ona następujące cele:

1) pozbawienie Ukrainy wsparcia Zachodu (w tym Polski) temu służy:

a) antyukraińska dezinformacja Kremla 

2) rozbicie solidarności Unijnej, by móc podbić jeden kraj po drugim, temu służy : 

a) podważanie wiary w UE (to pozwoliło np. wywołać Brexit), a w Polsce storpedowało przyjęcie euro co osłabia naszą gospodarkę,

b) torpedowanie projektu armii unijnej i podważanie jej sensu

c) hasłą pacyfistyczne "to nie nasza wojna", "po co umierać za Kijów" (kiedyś było "po co umierać za Gdańsk" a potem się okazało, że po co Francuzi mają umierać za Francję),

d) podważanie zaufania do sojuszników z UE, 

Jednym zdaniem propaganda antyunijna,

3) skłócenie Polaków z Polakami, temu służy:

a) poparcie dla skrajnej prawicy, w tym PiS niszczącej Demokrację,

b) podważanie zaufania do Państwa, rządu, instytucji Państwowych, armii itd.,

c) strasznie imigrantami, LGBT itd.

d) popieranie budowy bojówek skrajnej prawicy

e) poparcie dla hejtu, trolli i polaryzacji

Docelowo Polska ma się pogrążyć w wojnie domowej i być roztrzęsiona jak galareta,  

4) wzbudzenie nienawiści wśród Polaków do Niemców, po pierwsze by wojska Niemieckie idące nam na pomoc były wrogo traktowane i by zniechęcić Niemców do pomocy, a po drugie by po zajęciu Polski, móc pognać Polaków na Niemców temu służy:

a) antyniemiecka propaganda,

b) fałszowanie historii, powtarzanie mitów z PRL,

c) wymazywanie listów Biskupów Polskich do Niemieckich i kilku dekad pojednania Polsko-Niemieckiego. 

Propagandę Kremla powtarzają:

1) agenci Kremla w Polsce

2) ruskie trolle i boty

3) pożytecznie ...........

 

Po pierwsze zawsze należy weryfikować informacje i źródła.

Po drugie informacje antyunijne, antyukraińskie lub antyniemieckie powinny być traktowane domyślnie jako wrogie i autorstwa Kremla.

Po trzecie skrajna prawica popierająca POLEXIT i powtarzająca propagandę Kremla powinna być traktowana jako co najmniej pożyteczni ......................... 

Co ciekawe od ponad dekady skrajna prawica de facto działająca w interesie Kremla a nie Polski nie ma żadnych zahamowań by odbierać siłom i osobom prodemokratycznym i prounijnym część i honor, wyzywając ich od agentów Niemiec, Brukseli, idiotów, gorszego sortu, zdrajców itd. 

Po czwarte trzeba wspierać Państwo, rząd i wierzyć, że sobie poradzimy z naszymi sojusznikami przy boku. 

 

Przypominam, że niedawno gdy wtargnęły drony Rosyjskie do Polski to nasi sojusznicy z UE nam pomogli i wysłali wsparcie a nie USA. 

 

Jednocześnie sami nie mamy szans wygrać. Polacy mają 20 brygad, Ukraina trzy razy więcej, a ledwo się broni. Rosja ma prawie 200 brygad. Za to UE jest w stanie wystawić armię równą lub większą niż Rosjanie i nowocześniejszą. Zdecyduje kilkadziesiąt brygad Ukrainy. Będą stać u naszego boku jeżeli pomożemy Ukrainie wygrać, lub będą stać u boku Rosjan jeżeli dopuścimy do klęski Ukrainy. 

A jeżeli przegramy to Ruscy pogonią nas na Niemcy i dalej.

Zdecydowanie lepiej zatrzymać Rosjan nad Dnieprem niż nad Wisłą. 

Ale najpierw, dziś musimy przeciwstawić się dezinformacji Kremla. 

 

  

Recenzja książki "Compliance - ryzyko odpowiedzialności karnej w działalności gospodarczej" pod redakcją Roberta Zawłockiego

Dziś recenzja książki pod redakcją Roberta Zawłockiego "Compliance - ryzyko odpowiedzialności karnej w działalności gospodarczej". Książka wydana w 2022 r. więc ciut nieaktualna bo wyszła ustawa o ochronie sygnalistów ale poza tym nie straciła na aktualności (w większości).

 

Książka jest o Compliance (W każdym razie o jego wycinku) i ma 8 rozdziałów:

Rozdział 1. Ryzyko karnoprawne w działalności gospodarczej 

Rozdział 2. Compliance w działalności gospodarczej 

Rozdział 3. Zarządzanie zgodnością i ryzykiem nadużyć w oparciu o sygnalizowanie naruszeń 

Rozdział 4. Wewnętrzne postępowanie wyjaśniające a należyta staranność w kontekście dyrektywy UE o ochronie sygnalistów

Rozdział 5. Postępowanie wyjaśniające a biały wywiad

Rozdział 6. Zabezpieczenie oraz analiza danych i dowodów elektronicznych w wewnętrznym postępowaniu wyjaśniającym

Rozdział 7. Przeciwdziałanie nadużyciom i ich wykrywanie. Kluczowe aspekty i typowe błędy

Rozdział 8. Karnoprawne znaczenie systemów compliance i audytu śledczego

i ma 11 autorów. I to widać i czuć. 

 

Najpierw test śpiocha. Przyznam się szczerze, że pierwszy rozdział to typowe, maksymalnie profesjonalne, napisane tradycyjnym językiem prawniczym rozważania prawnokarne. Poczułem się jak na studiach. I wiele razy usnąłem nad nim. Potem na szczęście bywało lepiej. Pierwszy rozdział z testu śpiocha 2. Reszta od 3 do 5. Średnia z testu śpiocha 3 +. Szkoda, że redaktor nie zadbał o legal design oraz jednolitą formę językowa - profesjonalną ale lekko się czytającą.

 

Pod względem merytorycznym mocne 5. Były ciut mocniejsze rozdziały i były ciut słabsze ale zaznaczyłem sobie kilka rzeczy do wykorzystania a nie często się to zdarza ostatnio.

Choć to książka pisana przez prawników i praktyków compliance dla prawników i początkujących praktyków compliance.

 

Ocena końcowa - 4. 

 

Czy polecam tą książkę każdemu? Nie. Polecam tylko prawnikom lub  początkującym praktykom compliance.

 

Czy warto tą książkę kupić?

W 2022 r. było warto.  Obecnie moim zdaniem nie. No chyba, że ktoś ma spory budżet.

A co warto kupić? O tym w następnych recenzjach. 

 

Niech moc Compliance będzie z wami. 

Historia a polityka historyczna

Historia opiera się na faktach. Zarówno przyjemnych, jak i nie przyjemnych. Opiera się na prawdzie (na tyle na ile potrafimy ją ustalić). Pokazuje że Świat nie był i nie jest czarno-biały. Nawet nie jest w różnych kolorach szarości ale jest kolorowy. Ludzie to nie są tylko zbrodniarze lub świeci ale są w różnym stopniu miksem. Poza tym jedna osoba może raz być zbrodniarzem a raz bohaterem. Lub być i tym i tym, w zależności kogo się spytasz.

Polityka historyczna opiera się na kłamstwie. Zwykle wybiela się własny Naród i oczernia innych. Rysuje się czarno-biały obraz Świata i ludzi. Zafałszowany i przez to szkodliwy obraz. Bo kto nie zna historii jest skazany na powtarzanie błędów (swoich lub cudzych).

Wśród Polaków w czasie II WŚ byli i bohaterowie i zbrodniarzy. Często też same osoby raz dopuściły się czynów bohaterskich, innym razem zbrodniczych. Większość jednak starała się po prostu przetrwać. Jednocześnie trzeba pamiętać, że Polacy z czasów II RP byli wysoce zróżnicowani pod względem narodowościowym, religijnym i społecznym. I żyli w ekstremalnie trudnych czasach.

 

W każdym Narodzie byli, są i będą bohaterzy i sprawiedliwi oraz zbrodniarze. Jednocześnie żaden Naród nie jest wybrany czy Święty. Spójrzmy na Izrael. Żydzi byli ofiarami antysemityzmu, a w czasie II WŚ ofiarami holocaustu. Hitlerowcy zamykali ich w gettach. Doprowadzali do śmierci głodowej i mordowali. Dziś to Żydzi zamknęli Palestyńczyków w getcie (Gazie), skazali na śmierć głodową i mordują Palestyńczyków. Naród będący ofiarą zbrodni przeciwko ludzkości, dziś sam popełnia zbrodnie przeciwko ludzkości.

Moim prywatnym zdaniem, obowiązkiem każdego Patrioty jest znać historię Polski i Europy oraz ją rozumieć. Pamiętać o zaszczytnych momentach i czynach (i być z nich dumnym) ale wiedzieć o też o momentach i czynach haniebnych lub wstydliwych. Prawdziwy patriota potrafi się wstydzić, za błędy swojej Ojczyzny  lub gdy działania jego współobywateli są niegodne. To właśnie odróżnia patriotyzm od ślepego nacjonalizmu i pozwala na odpowiedzialne budowanie lepszej przyszłości dla kraju. Taka postawa charakteryzuje się bowiem miłością do ojczyzny połączonej z krytycznym spojrzeniem na jej słabości i gotowością do zmiany na lepsze. Jak mówił śp.  prof. Karol Modzelewski: "Wstyd jest objawem uczuć patriotycznych. Jeśli uwiera mnie coś, co uczynili Polacy, to znaczy, że łączy mnie z nimi więź". Jeżeli ktoś zaprzecza błędom Polski lub niegodnym czynom innych Polaków nie jest prawdziwym Patriotą.

 

Hasło "pedagogika wstydu" zostało wymyślone by zakłamać historię i ukryć prawdę. Niewygodną, bolesną ale prawdę. Bo jak ktoś nie zna i nie rozumie historii i procesów historycznych to można nim łatwo sterować i manipulować.

 

Podobnie jest w organizacjach. Jedni zamiatają brudy pod dywan, zwalczają sygnalistów itd. niby chroniąc organizację. Drudzy stają w prawdzie i zwalczają Zło.

 

"Prawda was wyzwoli" ale będzie boleć. Ale jak boli to znaczy, że żyjecie.

 

  

Czy biznes powinien być apolityczny? A kadra zarządzająca? A compliance?

Czy biznes powinien być apolityczny?

Jakiś czas temu czytałem post, że biznes, właściciel, kadra zarządzająca i oficer Compliance powinni być apolityczni.

W tym ww. osoby prawne i osoby fizyczne nie powinny w socialmediach prezentować swych poglądów politycznych. 

Dlaczego?

1) Bo biznes ma robić tylko biznes i skupić się na wypracowaniu zysku. Liczy się tylko kasa misiu.

2) By nie dyskryminować pracowników. 

3) Pamiętaj, że jak zajmiesz stanowisko w jakieś politycznej sprawie to możesz podpaść władzy i ona udupi Twój biznes.

4) Bo tak każe etyka?

5) Bo stracisz pracowników?

Ad 1) Dla mnie biznes to nie tylko zysk ale przede wszystkim wartości. To właśnie oznacza:

a) przyjmowanie Kodeksów Etycznych i Kodeksów Etyki - prowadzenie biznesu zgodnie z wartościami

b) CSR

c) ESG 

d) DEI 

e) wsparcie praw człowieka 

f) przestrzeganie sankcji,

g) wsparcie Ukrainy

h) itd.

A teraz mamy z jednej strony podmiot - przedsiębiorcą, który wyznaje określone wartości i chce walczyć np. z katastrofą klimatyczną, wspierać niepełnosprawnych, osoby z doświadczeniem drogi (uchodźców lub imigrantów), a z drugiej strony mamy partie lub partię jawnie wyznającą inne wartości - popierającą dyskryminację mniejszości (niepełnosprawnych, LGBT itd.), zaprzeczającej katastrofie klimatycznej, straszących uchodźcami.

Obrona wartości przez przedsiębiorcę to będzie zajęcie jasnego stanowiska w polityce. 

Brak ich obrony to będzie hipokryzja.

Przy okazji, 100 lat temu wiele korporacji Niemieckich, Amerykańskich itd. współpracowało z Hitlerowcami bo liczył się zysk.

Dziś wiele podmiotów współpracuje z Ruskimi, w tym niektóre z Polski bo liczy się tylko kasa misiu. 

Czy tak postępuje etyczne podmioty?

Czy oficer Compliance powinien przymykać na to oko.

Jednocześnie wiemy z własnych doświadczeń, że w latach 2015-2023 spółki kontrolowane przez Skarb Państwa wspierały rządzącą partie i jej celem. Czyli jedno mają milczeć a drudzy mogą wykorzystać Spółki do swych politycznych celów i żerować na nich?

To jest niby Równość?

A biznes prywatny ma milczeć lub wspierać tylko tych co grożą? 

Ad 2) 

Dyskryminacja pracowników to nierówne traktowanie osób zatrudnionych, wynikające z cech, które nie powinny mieć wpływu na warunki pracy, takie jak płeć, wiek, religia, narodowość, niepełnosprawność, orientacja seksualna czy przekonania. Obejmuje to zarówno dyskryminację bezpośrednią, jak i pośrednią, a także molestowanie i nękanie w miejscu pracy.

Dopóki pracodawca nie przetwarza danych o poglądach politycznych pracowników (a co do zasady nie powinien) to nie widzę szans by poglądy polityczne Przedsiębiorstwa i top managementu, czy oficera Compliance dyskryminowały pracowników.

Ad 3) Strach przed mówieniem prawdy jest powszechny. Sam usłyszałem nie raz w latach 2015-23 "nie piętnuj grzechów władzy bo nie dostaniesz zleceń a i nas ich pozbawisz". 

Ten strach widać znów wraca.

Odwaga oznacza robienia tego co słuszne mimo strachu.

Owszem można dać sobie złamać kręgosłup. Można kierować się strachem. Tylko jak potem spojrzeć na siebie w lustrze

Poza tym strach tylko rozzuchwala agresora. Najpierw każe ci płacić haracz a potem zabierze Ci biznes.

Władza to zrobiła w Rosji czy na Węgrzech.

Chcemy tego samego w Polsce?

Czy w końcu biznes zacznie dbać o swoje przetrwanie. Bez praworządności i Demokracji biznes jest na łasce lub niełasce władzy. 

Ad 4) Etyka każe być apolitycznym urzędnikom, sędziom, służbom, mediom publicznym czyli sektorowi publicznemu - urzędnik, sędzia itd. ma podejmować decyzje zgodnie z prawem a nie zgodnie z interesem partyjnym.

Ale etyka nie każe być apolityczna biznesowi. Z jednym wyjątkiem - swoje usługi i towary sprzedaje nie pytając o przekonania polityczne klientów o ile nie łamie się przy tym prawa. Poza tym nie znam zasady Etyki nakazującej apolityczność biznesu. 

Za to wszędzie biznes wspiera różne partie. Byle by to robił zgodnie z prawem, jawnie i transparentnie. 

Poza tym należy odróżnić  politykę firmy od prywatnych przekonać członków Zarządu czy właścicieli. Choć powinny być one spójne z etyką podmiotu.

Ad 5) bo stracisz pracowników?

Hmmm. Pracowników nigdy nie straciłem z powodu swoich poglądów. Myślę, że pracodawcy nawet mogą zyskać jeżeli jawnie wspierają pewne wartości, np. prawa człowieka.

Natomiast straciłem paru partnerów biznesowych. Choć to był ich wybór. Jedni zachowali się w sposób bardziej Kulturalny. Drudzy mniej. No cóż. Wspólny biznes to zaufanie i wspólne wartości. Jeżeli tego nie ma to wspólny biznes nie ma sensu.

Nic nie poradzę na to, że skrajna prawica kopie głębokie rowy. Jednocześnie nie zamierzam ani nastawiać drugiego policzka ani milczeć w sytuacji gdy ważą się losy Polski.

Jednocześnie nie zamierzam milczeć czy tolerować neofaszyzmu, neonacjonalizmu, czy jak ktoś powtarza dezinformację czy propagandę Kremla. 

Na zakończenie dwie myśli:

1) "Do zwycięstwa zła, wystarczy milczenie dobrych ludzi" - "parafrazując do rządów złych ludzi wystarczy milczenie dobrych ludzi i dobrych przedsiębiorstw"

2) "11 przykazanie - nie bądź obojętny" - to dotyczy też biznesu - biznes, jak ludzie nie może być obojętny i milczeć.

Ostatnio widziałem jak neofaszyści i neonacjonaliści płakali, że się ich dyskryminuje.

Serio?

Faszyzm i nacjonalizm opiera się na dyskryminacji ludzi. Tę ideologie doprowadziły do śmierci milionów ludzi.

Tak jak komunizm, skrajna lewicowa ideologia jest zakazany przez prawo. Tak faszyzm, skrajna prawicowa ideologia jest też zakazany przez prawo.

Tyle że komunizm jest martwy.

A brunatna zaraza znowu podnosi głowę.

Płacze, że jest dyskryminowana, mimo że sama opiera się na dyskryminacji.

Mówi, że ma prawo głosić swą nienawiść i strach bo jest wolność słowa ale jednocześnie zamyka usta tradycyjnym mediom i biznesowi, każąc im być apolitycznymi lub je przejmując i zaprzęga do swej propagandy.   

Reasumując Biznes może milczeć i nie bronić wartości. Tylko, że gdy przyjdą po biznes, to nikt i nic go nie obroni. 

Hejt lub publikowanie wizerunku dzieci Polityków - to nie powinno mieć miejsca

Niestety zdarza się, że dzieci polityków są ofiarą hejtu lub publikowane są ich wizerunki bez zgody ich rodziców. W mojej ocenie dzieci polityków są tak samo chronione jak dzieci nie-polityków.

Przypominam, że hejt, w tym publikowanie wizerunku może stanowić czyn zabroniony opisany w: 

• art.207 KK – Znęcanie się. Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą
• art. 190a KK – Stalking (Uporczywe nękanie). Kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia, udręczenia lub istotnie narusza jej prywatność lub kto, podszywając się pod inną osobę, wykorzystuje jej wizerunek, inne jej dane osobowe lub inne dane, za pomocą których jest ona publicznie identyfikowana, w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej lub osobiste
• art. 212 KK Zniesławienie. Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności (kara jest surowsza, gdy sprawca dopuszcza się tego czynu za pomocą środków masowego komunikowania np. mediów społecznościowych),
• art. 216 KK – Znieważanie osoby. Kto znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła, 
• art. 107 ustawy ODO - Odpowiedzialność za bezprawne przetwarzanie danych osobowych - Kto przetwarza dane osobowe, choć ich przetwarzanie nie jest dopuszczalne albo do ich przetwarzania nie jest uprawniony

Ponadto sprawcę hejtu lub publikacji wizerunku można ścigać za naruszenie dób osobistych.

W mojej ocenie hejt, którego ofiarą się dzieci jest szczególnie karygodny i powinien być surowy i skutecznie ścigany i karany.

W ostatnim czasie były dwa przypadku hejtu, którego ofiarami były dzieci polityków.

Pierwszy to przypadek syna posłanki PO. W zemście politycznej (posłanka PO w Sejmie krytykowała partię ministra sprawiedliwości za blokowanie pieniędzy na KPO), TVP Info, a potem przez Radio Szczecin ujawniły dane, które umożliwiły natychmiastową identyfikację ofiar pedofila. Warto zwrócić uwagę, że było to 2 lata po złapaniu sprawcy i rok po jego skazaniu a Sąd utajnił proces dla dobra dzieci. Do ataku mediów publicznych dołączyli się posłowie PiS oraz ich zwolennicy w internecie. A 15 letni chłopak w wyniku tego stał się ofiarą hejtu i popełnił samobójstwo. Dopiero 4 dni po jego śmierci odezwał się Rzecznik Praw Dziecka (poprzedni). Co szczególnie karygodne zamiast przeprosić winę próbowali zrzucić na PO.

Drugi przypadek to hejt wobec córki Prezydenta Nawrockiego po tym jak pokazały ją telewizje w dniu ogłoszenia wyników wyborów po II turze. W tym przypadku w ciągu paru godzin Rzeczniczka Praw Dziecka od razu się odezwała w obronie dziewczynki.

Warto zauważyć w tej drugiej sprawie, że:

1) od razu odezwały się liczne głosy w obronie dziecka i to niezależnie od poglądów politycznych,

2) wiele osób naruszając prawo publikowało wizerunek dziewczynki. Nawet jak pisali w obronie dziecka to łamali prawo,

3) strona PiS`owska od razu próbowała obwinić o hejt swoich przeciwników politycznych oraz wykorzystać sprawę do ocieplenia wizerunku nowego Prezydenta,

4) strona rządowa od razu potępiła hejt wobec dziewczynki,

5) większość hejterów to były trollowe konta (bez zdjęcia i dziwnymi nazwiskami) co sugeruje, że to był socjotechniczny atak ze strony Rosji mający na celu zwiększenie polaryzacji w Polsce (która niestety już dziś jest na wysokim poziomie).

 

Ostatnio też zauważyłem podobny atak - tym razem ofiarą hejtu (rzekomo przeprowadzanego przez mieszkańców Miast) mieli być rolnicy dotknięci różnymi klęskami. Wygląda to na kolejną próbę polaryzacji Polaków i ataku na stronę prodemokratyczną. 

 

Ten i inne przypadki pokazują, że potrzebujemy skutecznego systemu walki z mową nienawiści w internecie i z dezinformację w internecie. Szczególnie gdy ofiarą są dzieci.

Co ciekawe pomysł ten zwalcza skrajna prawica niby w obronie Wolności Słowa i z obawy przed cenzurą, a obecny Prezydent zawetował zmianę Kodeksu Karnego by objąć ochroną prawnokarną grupy Polaków będące ostatnio często ofiarą mowy nienawiści.

W mojej ocenie konta w socialmediach nie powinny być anonimowe. Powinny być rzeczywiście i skutecznie weryfikowane, a osoby które łamią prawo, hejtują lub pomagają w dezinformacji powinny być blokowane i karane finansowo. Wpisy zawierające hejt (mowę nienawiści) lub dezinformację powinny być usuwane. 

Przypominam, nie publikujemy niczyjego wizerunku bez jego zgody, a szczególnie dzieci.

Po drugie hejt jest przestępstwem a hejt wobec dzieci jest czymś wyjątkowo karygodnym. 

Chrońmy dzieci niezależnie co uważamy o ich rodzicach i niezależnie od czynów i słów rodziców.  

 

Uważam, że w tej sprawie powinna być ogólnonarodowa zgoda.